Przewozy odzieży i obuwia na targowiska a SENT

Czy przewozy odzieży i obuwia z domu na targowiska w celu ich detalicznej sprzedaży podlegają obowiązkom monitorowania SENT? To jedno z najczęściej zadawanych pytań, po tym jak wszedł obowiązek monitorowania przewozu tekstyliów – 17 marca 2026 r. W tym zakresie w przestrzeni publicznej pojawiło się różne stanowiska i opinie. W tym wpisie przedstawiamy przepisy oraz ich interpretację. Przedstawiamy również propozycje legislacyjne, które mogłyby doprowadzić do wyłączenia z SENT przewozów na targowiska lub tzw. handlu obwoźnego. Więcej o SENT można przeczytać w artykule SENT odzież 2026: obowiązki, procedury, kary.

Przewóz na podstawie faktury – kiedy jest zwolniony?

Na wstępie należy wskazać, że przewóz udokumentowany fakturą korzysta ze zwolnienia z monitorowania SENT w przypadku pierwszego transportu zakupionej partii towaru od sprzedającego (np. hurtowni) do siedziby firmy lub własnego magazynu (np. domu) – o ile przewóz rozpoczyna się w Polsce. Zwolnienie to nie obejmuje jednak kolejnego przewozu – z własnego magazynu (np. domu) na targowisko. Faktury wystawione przy zakupie dokumentują dostawę towaru – zatem „pierwszy” przejazd z hurtowni do siedziby firmy lub magazynu. W świetle treści przepisów oraz ich uzasadnienia jest to kwestia raczej bezsporna.

Przepisu § 1 pkt 10 [dotyczącego obowiązku monitorowania SENT – przypis autora] nie stosuje się do towarów: których przewóz jest realizowany na podstawie art. 5 ustawy o systemie monitorowania, z wyjątkiem [zatem rozpoczynających się w Polsce – przypis autora]: przewozu towarów, któremu nie towarzyszy faktura w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896 i 1203) dokumentująca dostawę towarów, wewnątrzwspólnotową dostawę towarów albo eksport towarów w rozumieniu tej ustawy, przy czym w przypadku faktury w postaci elektronicznej w formacie umożliwiającym zapoznanie się z jej treścią;

Brzmienie przepisów a interpretacja

Wobec brzmienia przepisów powstaje pytanie, czy w przypadku przewozu odzieży i obuwia na bazary, targowiska lub jarmarki – jeżeli towary te są sprzedawane wyłącznie konsumentom (sprzedaż detaliczna) – istnieje obowiązek zgłaszania takich przewozów do systemu SENT, czy też są one definitywnie wyłączone z tego obowiązku z uwagi na fakt, że finalnie trafiają do konsumentów?

Ogólną zasadą systemu SENT jest to, że nie dotyczy on przewozów do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (sprzedaży B2C). Wyjątek w tym zakresie stanowią przewozy olei opałowych. W przypadku przewozów na targowiska towar po jego sprzedaży rzeczywiście finalnie trafia do konsumentów. Jednak w przypadku przewozu na targowisko towar nie jest transportowany bezpośrednio do konsumentów, lecz de facto „do samego siebie” (na własne stoisko), skąd dopiero następuje sprzedaż. To odróżnia ten przypadek od np. przesyłek kurierskich kierowanych do konkretnych odbiorców, czy przewozów realizowanych na rzecz zamówień indywidualnych (np. z zakładu krawieckiego do osób, które wcześniej zamówiły alby komunijne – przykład z PUESC 12.21).

W typowym modelu, w którym ten sam podatnik (ten sam NIP/ta sama osoba prawna lub fizyczna prowadząca działalność) przewozi własne towary z magazynu na własne stoisko, przewóz ten nie stanowi „dostawy towarów” w rozumieniu VAT. Nie dochodzi bowiem do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na inny podmiot, ale do jego przemieszczenia.

Z powyższych względów KAS przyjmuje, że taki przewóz nie jest wykonywany do konsumentów, ale do siebie (na swój stragan) i dlatego nie jest zwolniony z monitorowania SENT.

Należy również zwrócić uwagę, że art. 5 ustawy SENT stanowi, że zgłoszenia dokonuje „podmiot wysyłający”. Kto jest podmiotem wysyłającym definiuje art. 2 pkt. 7 ustawy SENT, który stanowi: „podmiot wysyłający – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzącą działalność gospodarczą, dokonującą: a) dostawy towarów w rozumieniu ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług: (…) b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu ustawy, o której mowa w lit. a, c) eksportu towarów w rozumieniu ustawy, o której mowa w lit. a;”. Taka definicja podmiotu wysyłającego wiąże bycie podmiotem zobowiązanym do dokonywania czynności w SENT z dostawą towaru, WDT lub eksportem. Natomiast przewozy na targ nie stanowią żadnej z ww. czynności w rozumieniu VAT, w szczególności dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 VAT. Zatem z tego punktu widzenia powstaje pytanie, czy podmiot je wykonujący jest „podmiotem SENT” zobowiązanym do dokonania czynności? W konsekwencji te same argumenty, które przemawiają za tym, żeby zgłaszać SENT, bo nie ma dostawy na rzecz konsumentów, tylko przewóz do siebie (bo gdyby była dostawa do konsumentów to byłoby wyłączenie z SENT ze względu na charakter B2C), mogą przemawiać za tym, że w takim przypadku nie ma dostawy, a zatem nie jest spełniona definicja podmiotu wysyłającego z art. 2 ust. 7 SENT – a zatem podmiotu zobowiązanego do dokonania zgłoszenia SENT, a w konsekwencji nie ma SENT. Mamy jednak art. 3 ust. 7 SENT, który stanowi, że „systemowi monitorowania przewozu i obrotu nie podlega przewóz towarów, który nie jest związany z wykonaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeżeli przewożonym towarom towarzyszy dokument potwierdzający przesunięcie międzymagazynowe (…)„. Stąd też pojawia się pewna przestrzeń interpretacyjna, jak zakwalifikować przejazd, gdy nie jest on dostawą towarów (bezwzględnie podlegającą SENT); nie jest również związany z wykonaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, ale nie jest przesunięciem międzymagazynowym. W takiej sytuacji, przejazd taki może nie być związany z prowadzoną działalnością gospodarczą – np. przejazd pojazdem z towarem na badanie techniczne lub do warsztatu. Ale może też być związany z prowadzoną działalnością – np. przejazd na targowisko. W przypadku przejazdów w ogóle niezwiązanych z działalnością (np. przejazd pojazdem na przegląd) organy po wykazaniu tego faktu uznają, że taki przejazd rzeczywiście nie podlega SENT (odwołanie do konkretnej decyzji organów w sprawie SENT). Jeżeli natomiast przewóz nie wiąże się z dostawą, nie jest również przesunięciem międzymagazynowym, ale jest związany z działalnością gospodarczą, to organy, a także sądy administracyjne przyjmują, że podlega on zgłoszeniu SENT – w myśl zasady „że towar SENT-owski nie może jeździć bez monitorowania”. W tym kierunku również zmierza najnowszy projekt zmian ustawy SENT (UD109), który monitorowaniem SENT obejmuje nie tylko przewozy związane z dostawą, WDT i eksportem, ale również „przewozy towarów, które nie są związane z dostawą towarów albo wewnątrzwspólnotową dostawą towarów, albo eksportem towarów, w rozumieniu ustawy, (…) przewozy towarów pomiędzy magazynami tego podmiotu„. Tym samym, wg projektu monitorowaniem mają być objęte wszystkie przewozy towarów SENT-owskich, a zatem również te niezwiązane z dostawą, jak i przesunięcia międzymagazynowe. Zatem pomimo pewnej przestrzeni interpretacyjnej należy wziąć pod uwagę przede wszystkim praktykę organów, bowiem nie stosowanie się do niej będzie narażało na surowe sankcje.

Na chwilę obecną, organy KAS stoją na stanowisku, że przewozy na targowiska podlegają zgłoszeniom i monitorowaniu SENT. W takiej sytuacji zgłoszenia SENT powinny być dokonywane. Ich niedokonywanie będzie wiązało się z karami.

SENT na siebie

Jak zatem dokonywać zgłoszeń jeżeli towar jest wieziony na targowisko? W takiej sytuacji, w praktyce pojawia się koncepcja tzw. „SENTa własnego” lub „SENT na siebie”. Pojęcia te wynikają z praktyki, a nie wprost z przepisów. Na SENTa własnego w takim przypadku wskazuje KAS na stronie PUESC – odp. 12.11.

12.11. Przewożę towary na jarmarki, targi, bazary lub odwiedzam klientów (handel obwoźny), ale nie wiem czy, co i ile zostanie sprzedane. Po powrocie wystawiam faktury na podstawie WZ. Czy taki przewóz podlega rejestracji w SENT?

Na całość przewożonego towaru należy dokonać zgłoszenia tzw. „na siebie” (jako podmiot wysyłający i podmiot odbierający). W drodze powrotnej kierujący winien posiadać dokumenty potwierdzające sprzedaż, np. paragony, faktury, dokumentu WZ.

Źródło: FAQ na stronie PUESC, ID: 757391921

Czy możliwe jest stosowanie MM-ek?

W tym kontekście należy jeszcze zwrócić uwagę na art. 3 ust. 7 ustawy SENT, zgodnie z którym „systemowi monitorowania nie podlega przewóz towarów niezwiązany z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT, jeżeli towarom towarzyszy dokument potwierdzający przesunięcie międzymagazynowe wystawiony przez nadawcę towarów, który zawiera w szczególności: (…)„. W związku z tym należy rozważyć, czy przemieszczenie „magazyn → stoisko na targowisku” może zostać uznane – dla celów magazynowych – za przesunięcie międzymagazynowe i udokumentowane dokumentem MM. Obowiązek podatkowy w VAT powstaje bowiem dopiero w momencie sprzedaży towaru konsumentowi. Zgodnie jednak ze stanowiskiem KAS, możliwość zastosowania dokumentu MM uzależniona jest od posiadania tytułu prawnego do miejsc magazynowania – zarówno miejsca, z którego towar jest wysyłany, jak i miejsca, do którego jest transportowany. Nie musi to być formalny „magazyn” – mogą to być np. sklepy – jednak konieczne jest posiadanie odpowiedniego tytułu prawnego (np. własność, najem, dzierżawa).

W konsekwencji, jeżeli dana osoba prowadzi sprzedaż na stałym stoisku (np. posiada umowę najmu lub dzierżawy miejsca na targowisku) i ma to miejsce zgłoszone jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, można rozważyć stosowanie przesunięć międzymagazynowych (MM). Wymagałoby to jednak jeszcze doprecyzowania oraz potwierdzenia w KAS.

Natomiast jeżeli dana osoba nie ma stałego stoiska na targowisku („magazynu”) i nie ma na nie stałej umowy, to analogicznie do stanowiska KAS (5.34) nie może stosować MM-ek. Stosowanie MM-ek każdorazowo wymaga dokładnej analizy, bowiem stanowi wyjątek od monitorowania SENT. Wyłączenie z SENT z uwagi na MM-ki nie może być interpretowane rozszerzająco.

Należy jednocześnie zwrócić uwagę, że obecnie procedowany jest projekt ustawy likwidującej tzw. MM-ki (UD109).

Przewozy na targowiska powinny być zgłaszane w SENT

Zatem, w przypadku przewozów realizowanych z domu na targowisko – zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów prezentowanym przez KAS – przewozy takie podlegają obowiązkowi zgłoszenia do SENT (tzw. „SENT własny”). I tu dochodzimy do istoty problemu – skoro SENT ma zastosowanie, to przewozy powinny być zgłaszane i monitorowane. Brak monitorowania może wiązać się z nakładaniem wysokich kar.

Biurokracja cyfrowa

Po pierwszych dniach obowiązywania SENT już widać, że realizacja obowiązków zgłoszeń SENT przy przewozach na targowiska będzie sprawiała wielu osobom ogromne trudności. W wielu przypadkach trudności te będą nie do przejścia z uwagi na fakt, że SENT to tzw. „biurokracja cyfrowa” – wszystko dokonywane jest elektronicznie. W przypadku handlu na targowiskach, część przedsiębiorców jest „wykluczona cyfrowo”. Dotyczy to zwłaszcza osób w wieku przedemerytalnym lub emerytów dorabiających sobie. Dokonywanie przez nich codziennie zgłoszeń wydaje się wręcz niemożliwe, tym bardziej, że SENT wymaga skrupulatności – kary przewidziane są nawet za drobne błędy.

Czy jest potrzebna zmiana przepisów i zwolnienie z SENT drobnego handlu?

Z tego względu zasadnym jest by Ministerstwo Finansów rozważyło zmianę w przepisach, która doprowadzi do wyłączenia z obowiązków SENT drobny handel na targowiskach oraz handel obwoźny.

Brak wyłączenia z SENT, w niektórych przypadkach może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji do negatywnych skutków społecznych i fiskalnych (np. przejście z aktywności zawodowej na system świadczeń). W tym zakresie zasadne jest odwołanie się do oceny skutków regulacji (OSR).

Czy możliwe są wyłączenia z SENT?

W zakresie możliwości wyłączenia z SENT należy wskazać, na art. 7b ustawy SENT. Przepis ten stanowi:

W przypadku niektórych przewozów towarów może zostać wyłączony obowiązek przesłania do rejestru zgłoszenia lub mogą zostać wyłączone inne obowiązki w zakresie uzupełniania i aktualizacji zgłoszenia lub w zakresie przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu, jeżeli ich realizacja jest szczególnie utrudniona, ze względu na specyfikę rodzaju przewozu, towarzyszące mu warunki techniczne, specyfikę przewozu danego towaru lub rodzaj transakcji podlegającej zgłoszeniu, a przedmiot danego obowiązku można zrealizować w inny sposób lub można od niego odstąpić ze względu na niskie ryzyko wystąpienia nieprawidłowości wynikające z tego zwolnienia – w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

Wyłączenie może nastąpić w rozporządzeniu wydanym na podstawi ustawy. Stanowi o tym art. 7b ust. 2 ustawy SENT. Przepis ten stanowi:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia:

1) przypadki, w których przewóz towarów jest wyłączony z obowiązku przesłania do rejestru zgłoszenia lub innych obowiązków w zakresie uzupełniania i aktualizacji zgłoszenia lub w zakresie przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu,

2) warunki wyłączenia, o którym mowa w pkt 1

– uwzględniając stopień obciążenia administracyjnego, skuteczność monitorowania przewozu towarów albo obrotu danym towarem oraz ryzyko powstania uszczupleń w zakresie podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego.

Jak mogłaby wyglądać zmiana legislacyjna prowadząca do wyłączenia z monitorowania SENT przewozów na targowiska

Gdyby rozważyć wyłączenie przewozów na targowiska w celu sprzedaży towarów konsumentom, można byłoby to osiągnąć stosunkowo prostym zabiegiem legislacyjnym poprzez dodanie odpowiedniego przepisu w ww. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 21 sierpnia 2019 r. w sprawie wyłączenia niektórych obowiązków w zakresie zgłoszeń przewozu towarów (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1276). CHodzi o § 2 ust. 2 pkt 4 lit. c  — w brzmieniu zbliżonym do poniższego:

„Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, stosuje się pod warunkiem, że: (…) c) przewóz towarów rozpoczynający się na terytorium kraju: – (tiret pierwsze) jest wykonywany pojazdami lub zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 7,5 tony, wykorzystywanymi do przewozu na targowiska i z powrotem towarów stanowiących własność przedsiębiorcy wykonującego przewóz, przeznaczonych do sprzedaży osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej”.

Ewentualnie można rozważyć dodanie dodatkowego warunku, np. „wyłącznie w promieniu 100 km od siedziby przedsiębiorstwa”. W takim przypadku wyłączeniem z SENT nie byłyby jednak objęte przewozy na jarmarki lub targi odbywające się w większej odległości — takie ograniczenie wymagałoby jednak uprzedniej analizy skutków regulacji, w szczególności, czy nie stanowiłoby nadmiernego ograniczenia.

Próg DMC na poziomie 7,5 tony został przyjęty jako odpowiadający często spotykanym konfiguracjom pojazdów (np. bus + przyczepa przy prawie jazdy kat. B+E), gdzie masa przewożonego towaru może sięgać ok. 3 ton. Jeżeli jednak celem byłoby objęcie wyłączeniem tylko bardzo drobnego handlu na targowiskach, zasadne byłoby rozważenie obniżenia progu do 3,5 tony (typowe DMC busa, przy ładowności ok. 1 tony).

W zakresie warunku własności towarów rozwiązanie przez analogię odwoływałoby się do przewozów na potrzeby własne (art 4 pkt 4 u.t.d.).  Być może należałoby doprecyzować sposoby wykazania w trakcie kontroli własności  przewożonego towaru (np. fakturami jego nabycia, co jednak by stanowiło barierę przy produkcji własnej).

Możliwe są również rozwiązania bardziej złożone, takie jak wprowadzenie „uproszczonych MM-ek” albo zgłoszeń okresowych (np. analogicznych do propozycji z projektu UD109), jednak ich implementacja byłaby bardziej skomplikowana systemowo i mogłaby w niektórych przypadkach wymagać zmian ustawy.

Handel obwoźny

Pozostaje także kwestia tego, czy i ewentualnie w jakim zakresie miałby zostać wyłączony z monitorowania SENT handel obwoźny. Tj. przewozy towarów od przedsiębiorcy do wielu kontrahentów – zarówno B2C, jak i B2B, np. przewozy wyprodukowanych towarów do sklepów. W tym zakresie możliwe są różne warianty — w zależności od tego, jaki zakres przewozów miałby zostać wyłączony z monitorowania.

Najbardziej ogólne rozwiązanie mogłoby przyjąć następującą postać:

Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, stosuje się pod warunkiem, że: (…) c) przewóz towarów rozpoczynający się na terytorium kraju: – (tiret drugie) jest wykonywany pojazdami lub zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 7,5 tony, wykorzystywanymi do przewozu towarów stanowiących własność przedsiębiorcy wykonującego przewóz, pod warunkiem, że przewożonym towarom towarzyszy dokumentacja potwierdzająca ilość przewożonego towaru.

W takim modelu przedsiębiorca rozpoczynałby przewóz z dokumentacją zbiorczą (np. listem przewozowym lub zestawieniem/inwentaryzacją towaru znajdującego się w pojeździe), natomiast w toku sprzedaży u poszczególnych kontrahentów (np. sklepów) dokumentowałby rozchód towaru odpowiednimi dokumentami (np. WZ, faktury), a w zakresie konsumentów paragonami fiskalnymi. 

Takie rozwiązanie prowadziłoby do wyłączenia z systemu monitorowania m.in. przewozów odzieży produkowanej przez małe przedsiębiorstwa lub wcześniej nabytej (o znanym źródle pochodzenia).

Tylko propozycje, które powinny podlegać analizie

Proponowane mechanizmy należałoby oczywiście poddać dalszej analizie i ewentualnej modyfikacji, jednak stanowią one racjonalną podstawę do dalszych prac legislacyjnych nad wyłączeniami.

Z punktu widzenia techniki legislacyjnej zaproponowane rozwiązania opierają się na pojęciach już funkcjonujących w systemie prawa, co ogranicza kazuistykę i sprzyja spójności regulacyjnej, a jednocześnie pozwala na stosunkowo wąskie, „celowane” wyłączenia (targowiska, handel obwoźny).

Należy bowiem zwrócić, że przepisy muszą mieć charakter generalny (ogólny), nie stosuje się kazuistyki .

Jakby to wyglądało?

Pojęcia z rozporządzenia 561/2006

W tym kontekście warto odwołać się chociażby do rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, które — choć dotyczy odmiennej materii (tachografów i czasu pracy kierowców) — posługuje się analogicznymi konstrukcjami.

Zgodnie z art. 3 tego rozporządzenia: „Rozporządzenie nie ma zastosowania m.in. do przewozu pojazdami o DMC nieprzekraczającej 7,5 tony, wykorzystywanymi do dostawy rzeczy wyprodukowanych metodami rzemieślniczymi, wykonywanej wyłącznie w promieniu 100 km od bazy przedsiębiorstwa, pod warunkiem że prowadzenie pojazdu nie stanowi głównego zajęcia kierowcy, a transport nie ma charakteru zarobkowego.„

Ponadto art. 13 ust. 1 lit. p przewiduje możliwość wprowadzenia przez państwa członkowskie wyjątków dla: „pojazdów wykorzystywanych do przewozu żywych zwierząt z gospodarstw na miejscowe targowiska i z powrotem lub z targowisk do miejscowych rzeźni, w promieniu do 100 km.„

Choć przywołane regulacje dotyczą innego obszaru, pokazują one jednoznacznie, że ustawodawca unijny operuje pojęciami takimi jak „targowisko” czy ograniczenie odległości od bazy przedsiębiorstwa. Konstrukcje te mogą zatem stanowić uzasadnioną inspirację przy projektowaniu „celowanych” wyłączeń w systemie SENT (np. dla branży odzieżowej).

Potrzebna petycja do Ministerstwa Finansów

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że za brak zgłoszenia przewozu grożą wysokie kary. Ewentualne ignorowanie obowiązku SENT może skutkować ich nałożeniem – i choć nie musi dotyczyć wszystkich przypadków, dla osób objętych sankcjami może to być bardzo dotkliwe. Dlatego formułując opinie o braku obowiązku zgłoszenia należy zachować szczególną ostrożność, a wyłączeń z SENT nie wolno interpretować rozszerzająco.

W naszej ocenie, jeżeli w praktyce występują trudności w realizacji obowiązków (a takie trudności niewątpliwie istnieją), uzasadnione jest rozważenie wystąpienia do Ministerstwa Finansów z rzeczową petycją, zawierającą propozycję wyłączenia przewozów na targowiska oraz drobnego handlu obwoźnego z systemu SENT lub odpowiedniej modyfikacji obowiązujących zasad.

Petycja może być indywidualna – może ja złożyć każdy przedsiębiorca, może ją złożyć również stowarzyszenie reprezentujące przedsiębiorców.

W petycji można wykorzystać przedstawione przez nas propozycje, poddając je oczywiście odpowiednim modyfikacjom – jeżeli takie są potrzebne.

Opracowanie ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny

Opracowanie ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Zawiera wyłącznie treści o charakterze ogólnym i nie stanowi ono ani porady prawnej, ani wykładni prawa, nie buduje stosunku klient – prawnik. Autorzy nie odpowiadają za jakąkolwiek szkodę wyrządzoną zastosowaniem lub brakiem zastosowania się do informacji zawartych w opracowaniu. Należy zdawać sobie sprawę z możliwości odmiennej interpretacji przepisów przez Organy lub Sądy, a także możliwości zmiany przepisów. Opracowanie ma ułatwić wypełnianie obowiązków związanych z monitorowaniem SENT, nie zastępuje jednak przepisów prawa oraz stanowisk organów. W opracowaniu posłużono się m.in. przykładami dotyczącymi konkretnych stanów faktycznych lub zgłoszeń,  stąd też należy uwzględnić, że procedury, wymagania lub obowiązki w określonych stanach faktycznych mogą się różnić. W przypadku dostrzeżenia błędów w opracowaniu lub braku wystarczającej precyzji, bardzo prosimy o przesłanie informacji o tym drogą mailową na adres sekretariat@prawnicytransportu.pl, co pozwoli na zaktualizowanie opracowania.