NARUSZENIA MOGĄCE POWODOWAĆ UTRATĘ DOBREJ REPUTACJI – POWAŻNE | BARDZO POWAŻNE | NAJPOWAŻNIEJSZE

Dawid KorczynskiKomentarze (0)

<img src="nazwa-pliku.jpg" alt="naruszenia powodujące utratę dobrej reputacji"/>

Jak już pisaliśmy wcześniej, do wykonywania zawodu przewoźnika drogowego konieczne jest spełnienie warunku dobrej reputacji. Do jej utraty może prowadzić popełnienie przestępstw umyślnych, o czym we wpisie http://prawnicytransportu.pl/przestepstwa-powodujace-utrate-dobrej-reputacji/ oraz dopuszczenie się innych naruszeń, które nie stanowią przestępstw. O ile w przypadku prawomocnego skazania za przestępstwo umyślne (szczegółowo wymienione w ustawie o transporcie drogowym, a wynikające z rozporządzenia) obligatoryjnie następuje utrata dobrej reputacji, o tyle w przypadku innych naruszeń, utrata dobrej reputacji może, ale nie musi nastąpić. Decyzja w tym zakresie należy ostatecznie do odpowiedniego organu – Starosty albo GITD, po przeprowadzeniu przez organ postępowania w zakresie spełnienia wymogu dobrej reputacji.

Postępowanie w zakresie spełnienia wymogu dobrej reputacji będzie prowadzone w przypadku, gdy wobec przedsiębiorcy transportowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej zarządzającej transportem w imieniu mikroprzedsiębiorcy:

  1. wydano wykonalną decyzję administracyjną lub wykonalne decyzje administracyjne o nałożeniu kary pieniężnej za poważne naruszenie określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016.403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8), zwanym dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/403”, jeżeli częstotliwość ich występowania, zgodnie z załącznikiem do tego rozporządzenia, wymaga oceny dobrej reputacji,
  2. orzeczono lub nałożono w drodze mandatu karnego lub mandatów karnych prawomocnie karę za wykroczenie stanowiące poważne naruszenie określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, jeżeli częstotliwość ich występowania, zgodnie z załącznikiem II do tego rozporządzenia, wymaga oceny dobrej reputacji,
  3. wydano wykonalną decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej za najpoważniejsze naruszenie określone w załączniku IV do rozporządzenia Parlementu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego, lub
  4. orzeczono lub nałożono w drodze mandatu karnego prawomocnie karę za wykroczenie stanowiące najpoważniejsze naruszenie określone w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009.

W rozporządzeniu Komisji (UE) 2016/403, do którego odwołuje się ustawa o transporcie drogowym, ustanowiono wykaz kategorii, rodzajów i stopni poważnych naruszeń przepisów UE. Poszczególne rodzaje poważnych naruszeń podzielono na trzy kategorie wagi naruszeń (poziomy przewinień) według  stwarzanego przez nie ryzyka śmierci lub ciężkich obrażeń: najpoważniejsze naruszenia (NN), bardzo poważne naruszenia (BPN) oraz poważne naruszenia (PN). Ponadto w przypadku naruszeń przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 (dotyczącego tachografu) wprowadzono dodatkowy poziom przewinienia określony jako naruszenie mniejszej wagi (NMW).

O zakwalifikowaniu naruszenia decyduje również częstotliwość jego występowania. Poważne naruszenia (PN) i bardzo poważne naruszenia (BPN), jeżeli popełniane są wielokrotnie, uznawane są za poważniejsze. Przy obliczaniu częstotliwości występowania wielokrotnych naruszeń państwa członkowskie biorą pod uwagę następujące czynniki: wagę naruszenia (PN lub BPN); czas (okres przynajmniej roku od daty kontroli); liczbę kierowców wykonujących operacje transportowe, którymi kieruje zarządzający transportem (średnio na rok).

Biorąc pod uwagę potencjał stworzenia zagrożenia dla bezpieczeństwa drogowego, maksymalna częstotliwość poważnych naruszeń, powyżej której powinny one być uznawane za poważniejsze, ustalana jest w następujący sposób:

– 3 PN/na kierowcę/na rok = 1 BPN

– 3 BPN/na kierowcę/na rok = uruchomienie krajowej procedury w sprawie oceny dobrej reputacji.

Liczba naruszeń w przeliczeniu na kierowcę na rok, stanowi średnią wartość obliczoną poprzez podzielenie całkowitej liczby wszystkich naruszeń o tym samym poziomie wagi (PN lub BPN) przez średnią liczbę kierowców zatrudnionych w ciągu roku. Wzór obliczania częstotliwości naruszeń przewiduje maksymalny próg dla występowania poważnych naruszeń, powyżej którego będą one uznawane za poważniejsze. Państwa członkowskie mogą ustanowić bardziej rygorystyczne progi, jeżeli są one przewidziane w ich krajowych postępowaniach administracyjnych dotyczących oceny dobrej reputacji.

Tym samym naruszenia mogące prowadzić do utraty dobrej reputacji z uwagi na ich wagę dzielą się na poważne, bardzo poważne i najpoważniejsze. Naruszenia te wymienione są w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 oraz rozporządzeniu Komisji (UE) 2016/403.

WYKAZ POWAŻNYCH │ BARDZO POWAŻNYCH  │ NAJPOWAŻNIEJSZYCH NARUSZEŃ MAJĄCYCH WPŁYW NA OCENĘ DOBREJ REPUTACJI

 

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: